သူ သိပါေစ

စိုးမိတယ္ေလ
ဒီစကားေတြ သူ ၾကားမွာလား . . . ။

ဆံုးမစကားလုိ႕ မမွတ္ယူ အသက္အတူ ခ်စ္ရလို႕
ႏွလံုးသားနဲ႕ နာ ေသခ်ာစြာ က်င့္သံုး
သူ မ ျပဳံးႏုိင္ပါေစ. . . ။

လဲရင္ ျပန္ထ ဒါဘ၀
မလွေပမယ့္ ဂုဏ္တင့္တယ္ မ

ျဖစ္ဆဲခဏ တစ္ဘ၀မွာ
လွပေအာင္ေန စိတ္ကိုေျဖလို႕
အရိပ္ေတြ မေၾကြေစနဲ႕
ၾကိတ္စက္ကေတာ့ ၾကံရည္ရဲ့ အရသာကို မသိဘူး မ ....။

လူရယ္လို႕ ျဖစ္လာရင္
ခရီးသြားရမွာ ဓမၼတာပဲေလ

ခံႏုိင္ရည္အား ၀ိတ္ေတြ မ်ားလို႕
လမ္းဆိုတာက အခ်ိန္တန္ရင္ ပ်က္ျမဲပဲ

ေကာင္းတစ္ခ်ီ ဆိုးတစ္လွည့္
ဘ၀ထဲ အျမဲသာ တိုးလို႕ ၀င္
ေန႕တစ္၀က္ ညတစ္လက္နဲ႕
ျပကၡဒိန္က ရက္တစ္ရက္ ႏွစ္မကုန္ခင္ ေၾကြလြင့္လုိ႕
ေနာက္တစ္ေန႔ကို လိုက္ရွာဖို႔ အခ်ိန္ကို ရင္းႏွီးရတယ္ မ


သခၤါရမျမဲ ဘ၀ခရီးထဲ
ခလုတ္တိုက္လို႕ ေမွာက္ရက္လဲ
ဇြဲလည္းမပ်က္ ေရွ႕သို႕ ဆက္
အားမာန္ကို တင္း
အတိတ္ကို ရင္းလို႕
အနာဂတ္ကို ဆင္းလိုက္ပါ
ေနမင္းရဲ႕ ထြန္းလင္းမႈက လူတုိင္းအတြက္
အတိတ္ဆိုတာ ၀န္ထုတ္၀န္ပိုးမဟုတ္ဘူး မ

@ လူစိုး