ခ်စ္သူရွိရာအရပ္ မွန္း
လြမ္းလိုက္တိုင္း ေအာ္
ေခၚ ေခၚသံ သူၾကားေလမလား
အနားမေန ထားေစလည္း
သူအနမ္းအား ခုန္မင္
ရင္တုန္တဲ့ အခ်စ္ေၾကာင့္
ဘယ္အရပ္ပဲ ေနေန
အလြမ္းေတြ ေစေလခဲ့မိေတာ့
အမုန္းကင္းတဲ့ ရင္ခြင္နန္းကို
ေလေျပညွင္းက သူ႕ရနံ႕ေတြ သယ္ေဆာင္လို႕
ငါ့အလြမ္းေတြ ေခၽြးသိမ့္ေပးတက္တယ္..
ခ်စ္သူ
ေကြကြင္းသြားမဲ့ အခ်စ္ကိုဖယ္
အသစ္ရွာလို႕ ျပစ္ခြာသြားေတာ့မွာလား
ႏွစ္တစ္ရာေပါင္းၾကမယ္ဆုိတဲ့
နားထဲမွာ အခါခါ ျပန္ၾကားေယာင္လုိ႕
ေနာက္ဆုိ နင့္စကား အျမဲ နားေထာင္ပါေတာ့မယ္...။
လႊဲသြားေစတဲ့ ၾကမၼာရိုင္းရိုင္းရယ္
ခုိင္းႏႈိင္းစရာ စကားလံုး ရွားမွေတာ့
ရင္ထဲထားတဲ့ အလြမ္းအား
တခန္းတနား အသြင္ေျပာင္းေစဘို႕
စကားလံုးေတြ ေမြး
ခံစားမႈေတြ စေတးလို႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ဖန္ဆင္းလိုက္တယ္
@လူစိုး







0 comments:
Post a Comment