ကၽြန္

အရိုးေက်ေက်
အရြက္ခမ္းခမ္း
အပမ္းမည္မွ်
ရွိခဲ့ေသာ္လည္း
သခင္ေပ်ာ္ႏိုး
စိတ္တြင္ပ်ိဳးလို႕
ႏိုးၾကားသည့္ေမာင္
ေယာင္လုိ႕ေခၚျငား
စိတ္တြင္မွတ္သည္
အမ်က္မည္မွ် ရွိသနည္း...။

အပါးမွာေန
ထားရာေစလို႕
သခင္မဘုရား
ဘ၀မက်အားလို႕
ႏွင္ရက္သည္တြင္
သည္ေမာင္ရင္ကြဲ
အသည္းေတြေၾက
စိတ္ေတြေလလို႕
စမ္းေရလည္းေနာက္
ပန္းတုိင္ေပ်ာက္ကာ
လမ္းေတြေလွ်ာက္လို႕
အေမာေတြေ၀
စိတ္ေတြေၾကသည္
ဇရပ္မည္မွ် ရွိသနည္း...။

သခင္ျမက္ေျဖ
အလြမ္းေၾကဘို႕
စမ္းေရေအးေတြ
ယူကာ စုေလ
ဆုေတာင္းေခၽြသည္။
ပန္းမန္ လန္းေစ
ေရေတြ ပ်ိဳးလို႕
အကၽြန္ အသက္
ေပးဆပ္ကာခ်စ္
အေ၀းအရပ္မွာပစ္လို႕
အရက္မည္မွ် ရွိသနည္း...

-လူစိုး